را نمىشناسيم زيرا قانونى است غير مادّى ، كه تا به حال آن را كشف نكرده‌ايم ، جز اينكه عقل براى ما معلوم مىكند كه اينجا رابطه‌اى ميان دعا و نزول خير و بركت ، و صدقه و دفع بلا هست . و همينطور دربارهء مؤمنى كه به زمينى مىرود و خدا را مىخواند و نماز مىگزارد و دل را براى خداوند خاشع مىكند و به اين سبب ، فضل خدا شامل آن زمين مىشود و آنجا از حسنات ، بركات ، كشت و ثمر پر مىشود و چشمه‌هاى زلال در آن مىجوشد و خداوند مردانى را براى آن زمين مىفرستد تا آن را بكارند و آباد كنند . . . اينها همه به سبب تقدير الهى و دعاى مؤمن صالح است . خداوند دعا را دوست دارد در حديثى از امام باقر عليه السلام آمده است : « ما من شيء أحبُّ إلى اللَّه من أن يُسئل . » ( بحار الانوار ، ج 93 ، ص 292 ) « چيزى نزد خدا محبوبتر از اين نيست كه از او درخواست كنند . » چرا درخواست محبوبترين چيز در نزد خداست ؟ زيرا خداوند آمرزنده و مهربان است ، بخشنده و كريم است و از برجسته‌ترين صفات جماليّه او عطا و رحمت است ، رحمتى كه آن را مىگستراند تا زندگى انسان را يكپارچه در برگيرد . نزد خدا بهترين لحظه‌هاى انسان همان لحظه‌اى است كه در آن رحمت را از راه دعا و طلب در مىيابد ، از اينروست كه امام رضا عليه السلام مىفرمايد : « أقرب ما يكون العبد من اللَّه عزّ وجلّ وهو ساجد » . ( بحار الانوار ، ج 93 ، ص 162 ) « نزديكترين حالت بنده به خدا ، سجده است . » زيرا انسان به هنگام سجود و در حالت عبوديت و درخواست از خدا ، در پيشگاه خدا خود را خوار مىدارد و اين همان حالت راستين انسان در برابر خداوند